तरुण भारत

गोकुळा जाता झाला त्वरें

महामुनी शुकदेव परिक्षिती राजाला कृष्ण कथा सांगताना पुढे म्हणतात-

शुक म्हणे गा कुरुश्रेष्ठ । हरिगुणश्रवणसुखैकनि÷ा ।

भागवतांमाजी वरिष्ठ । ऐकें अभीष्टा हरिचरिता।

भद्र म्हणिजे कल्याणरूप । ज्याच्या वरि÷ बळप्रताप । बळभद्र ऐसा नामसंकल्प । करी सुतप गर्ग मुनि ।

दुष्टांआंगीं बळ वरिष्ठ । तें सज्जनालागीं दे कष्ट ।

बळभद्र हा साधुश्रेष्ठ । करी संतुष्ट निजबळें ।

दुष्ट बळिष्ठ संहारून । साधु सज्जन सुखसंपन्न ।

करी प्रजांचें पालन । म्हणूनि अभिधान बळभद्र ।

ऐसा ऐश्वर्यसंपन्न राम । स्यंदनीं योजूनि तुरंगम ।

सीर सौनंद चापोत्तम । पूर्ण इषुधि तालध्वज ।

सारथि बैसवूनियां धुरे । उत्कंठित स्नेहभरें ।

गोकुळा जाता झाला त्वरें । प्रेमादरें स्वजनाच्या।

कंसवधार्थ मथुरे आलों । तैंहूनि प्रासंगिकीं गुंतलों ।

यशोदानंदें प्रतिपाळिलों । तें विसरलों कृतघ्नवत् ।

ऐसी मानूनियां अवसरी । क्षणक्षणां अभ्यंतरिं ।

नंदयशोदा व्रजपुरिं । वांछा नेत्रीं पहावया ।

पूर्ववयस्य आपुले सखे । तया भेटावें सप्रेम हरिखें ।

त्यांचीं ऐकावें सुखें दुःखें । आपुलीं स्वमुखें कथिजे त्यां । ऐस अवसरी अंतरिं होती । परंतु कर्मीं उपस्थिती । आजिपर्यंत पडली गुंती । अवकाशप्राप्ति न फावोनी ।  आतां द्वारकादुर्गमदुर्गीं । निर्भय वसतां सात्वतवर्गीं । भूपाळ भंगले समरंगीं । वीरश्री आंगीं नागविती । दैत्य भौमप्रमुख बाण । निर्जरेंसहित संक्रंदन । जिंकिले स्वर्गीं प्रवेशोन । नर सामान्य तेथ किती । अमर पामर द्वारकापुरिं । सेवा करिती किंकरापरि ।

असुर मारिले त्यांच्या नारी । कृतकामारी यदुसदनीं ।

शत्रु कोणीच नुधवी माथा । त्रैलोक्मयवैभव द्वारकानाथा ।

धहिरनिर्जरवदनीं कथा । त्रिजगीं त्रिपथा पडिपाडें ।

कन्यापुत्रप्रपौत्रवरी । मंगल कृत्यें केलीं घरिं ।

सुहृद आप्त सहपरिवारिं । आनंदगजरिं दिन क्रमिती । ऐसियामाजी अवकाश करून । गोकुळाप्रति रेवतीरमण । स्वजनस्नेहें उचंबळून । रथीं बैसोन प्रवेशला । श्रीशुक म्हणतात- परीक्षिता ! भगवान बलरामांना व्रजातील स्वजनांना भेटण्याची अत्यंत उत्कंठा लागली. म्हणून ते रथावर स्वार होऊन नंदगोकुळात गेले.

रथनेमींच्या गजरेंकरूनी । वसंतोदयीं गोकुळभुवनीं ।

राम आला हें देखोनी । आले धावूनि व्रजवासी।

चिर उत्कंठा वाहतां पोटीं । अवचित प्रत्यक्ष झाली भेटी ।

परमानंदें अमृतवृष्टि । समेत घटी त्यां गमली ।

उत्कंठित जे गोपगण । रामें त्यांसी देखतां दुरून ।

सवेग टाकूनियां स्यंदन । क्षेमालिङ्गन परस्परें ।

चिरकाळ हृदयीं कवळूनि धरिती । आनंदाश्रु नेत्रीं स्रवती । वयस्यमांदी मिळाली भंवती । सुदिन म्हणती धन्य हा । एकी कंठींची सोडिती मिठी । अपर घालिती तया पाठीं ।  एक धावूनि उठाउठी । कथिती गोठी नंदा पैं । वार्ता कथितियांलागून । यशोदा म्हणे तुमचें वदन । शर्करेनें करीन पूर्ण । रामदर्शन लाधलिया । स्नेहसंभ्रमें ते गोरटी । रामदर्शना उत्सुक पोटीं ।  तंव येरीकडे वयस्यथाटी । घालूनि मिठी आलिंगिती ।

Ad.  देवदत्त परुळेकर

Related Stories

चाकरमान्यांमुळे आता गावेच ‘लॉकडाऊन’!

Patil_p

मोकळेपणाने व्यक्त व्हायला शिकायला हवे

Patil_p

शिक्षणातले डकवर्थ लुईस!

Patil_p

‘ एसबीआय’ने घटवले व्याजदर

Patil_p

चिरंजीव जांबवंत

Patil_p

मंत्रिमंडळ विस्ताराची घाई आणि सरकारची दिरंगाई

Patil_p
error: Content is protected !!